Onderzoekers: ‘Transgenderzorg is een taak voor de hele maatschappij, niet alleen voor de genderpoli’ (NRC)

De wachtlijsten in de transgenderzorg blijven groeien, ondanks flinke uitbreiding van het zorgaanbod. Maar het aantal behandelplekken alsmaar verder uitbreiden is niet de enige oplossing, zeggen een hoogleraar en klinisch psycholoog, in een gesprek dat ik met hen had voor NRC. Enny Das en Chris Verhaak onderzoeken in opdracht van het ministerie de stijging van de vraag naar transgenderzorg. „Het is niet genoeg om alleen maar een blik psychologen open te trekken, want we begrijpen te weinig over waar deze stijging vandaan komt.”

De derde mens ter wereld die genas van hiv

Van de 80 miljoen mensen die hiv kregen sinds het begin van de epidemie veertig jaar geleden, zijn er drie genezen verklaard. Als eerste journalist mocht ik het verhaal opschrijven van de ‘Düsseldorf Patient’. Hij heet Marc, is 52 jaar, en leidt een rustig bestaan net over de grens in Duitsland.

Ik sprak ook de ‘London Patient’, de tweede van hiv genezen man. (De eerste, Timothy Ray Brown, overleed vorig jaar.) Het was voor het eerst dat twee van hiv genezen personen elkaar in de ogen konden kijken.

Wat betekent het nog om hiv te hebben, veertig jaar na het begin van de epidemie?

Veertig jaar geleden werd de eerste aidspatiënt een Nederlands ziekenhuis binnengebracht. Waar een hiv-infectie in 1981 nog je dood betekende, worden veel mensen met hiv in 2021 even oud als de gemiddelde Nederlander. Ze kunnen het virus bovendien niet meer overdragen. Toch hebben sommigen van hen last van stigma: ze worden aan het einde van het tandartsspreekuur geplaatst, of merken dat zorgverleners voor de zekerheid dubbele handschoenen aantrekken. Voor NRC sprak ik drie mensen over wat het voor hen nog betekent om hiv te hebben.