Ik ben (eind)redacteur bij NRC Magazine en schrijf met name over gender en seksualiteit. Als je op de hoogte gehouden wilt worden van mijn artikelen, laat dan onderaan je e-mailadres achter.
Mannen maken twee keer zo vaak een einde aan hun leven als vrouwen. Toch hebben vrouwen twee keer zo vaak een depressie. Maar zijn mannen echt minder depressief, of verbergen ze het gewoon beter? De suïcidecijfers wijzen op het laatste.
In de derde aflevering van mijn serie over mannenemancipatie in Vrij Nederland duik ik in deze ‘depressie-paradox’. En wat blijkt: we missen een hoop depressieve klachten bij mannen.
Tijdens de laatste Pride in Amsterdam werden weer veel dragqueens niet meegenomen door taxi’s. Eentje werd zelfs aangereden. In een kringgesprek zochten taxibedrijven, regenboogorganisaties en de gemeente Amsterdam naar oplossingen. „Chauffeurs lijken zich niet bewust dat iedereen welkom moet zijn in hun auto. In een restaurant is dat ondenkbaar. Waarom bij taxi’s wel?”
Komend jaar schrijf ik voor Vrij Nederland over mannenemancipatie. Met dit inleidende stuk trap ik af. Het is meteen een oproep: welke mannen(problemen) zien we niet staan?
Emancipatie betekent in Nederland vooral ‘vrouwenemancipatie’. Die ‘vrouwenbril’ vertroebelt de blik op de problemen van mannen, is mijn hypothese. Hoezeer staan die problemen in Nederland op de kaart?
In zijn boek De thuisblijfvader vertelt Tim Gouw over zijn worsteling met het vaderschap in een wereld waarin moeders en vaders nog steeds heel anders worden beoordeeld. Zeker thuisblijvende moeders en vaders. Is thuisblijven niet een enorme luxepositie, vroeg ik hem bijvoorbeeld. ‘Ja, maar als ik een vrouw was geweest, had ik dan dezelfde vraag gekregen?’, antwoordde hij. ‘Als mannen thuis gaan zitten, is het ineens een luxeding.’
Ligt dat gevoelig, een boek schrijven over de problemen van de man Progressievelingen zouden je direct in het conservatieve kamp scharen. Want zijn het niet nog steeds de vrouwen die minder verdienen, vaker slachtoffer zijn van aanranding, te weinig in de bestuurskamers zitten? Aan de andere kant roepen conservatievelingen dat ‘links’ alles wat mannelijk is wil labelen als toxic, en biologische verschillen tussen mannen en vrouwen wil uitgummen.
We kunnen én de problemen van de man benoemen én gepassioneerd zijn over vrouwenrechten, schrijft Richard V. Reeves. Ik schreef de recensie van zijn boek ‘Of Boys And Men’.
Menno Sedee 