Een van de eigenzinnigste personen die ik ooit portretteerde: Stephanie de Voogd. In de jaren zeventig haalde ze zo goed als alle media met de radicaal-feministische actiegroep Paarse September (‘lesbisch zijn is een politieke keuze’). Daarna werd ze een geliefde filosofiedocent omdat ze ook aandacht schonk aan niet-westerse filosofie, zoals Egyptische mythologie en uittredingen.

Maar de laatste dertig jaar zag bijna niemand haar meer. ‘Ze leek van de aardbodem verdwenen’, zegt haar beste vriend uit de jaren tachtig. Afgelopen september overleed ze in een psychiatrische instelling in Amsterdam.