Stephanie de Voogd (1932-2023) keerde zich eerst tegen het hetero-feminisme, later tegen het westerse rationalisme (NRC)

Een van de eigenzinnigste personen die ik ooit portretteerde: Stephanie de Voogd. In de jaren zeventig haalde ze zo goed als alle media met de radicaal-feministische actiegroep Paarse September (‘lesbisch zijn is een politieke keuze’). Daarna werd ze een geliefde filosofiedocent omdat ze ook aandacht schonk aan niet-westerse filosofie, zoals Egyptische mythologie en uittredingen.

Maar de laatste dertig jaar zag bijna niemand haar meer. ‘Ze leek van de aardbodem verdwenen’, zegt haar beste vriend uit de jaren tachtig. Afgelopen september overleed ze in een psychiatrische instelling in Amsterdam.

‘Radicale feministen’ zien een groot gevaar in de nieuwe Transgenderwet. Hun zorgen ontleed (NRC)

Met een wijziging van de ‘Transgenderwet’ wordt het makkelijker om officieel van geslacht te veranderen. ‘Genderkritische’ of ‘radicale feministen’ zien hierin “de allergrootste bedreiging voor vrouwen”: mannen zouden zich als vrouw kunnen voordoen en zo vrouwenruimtes binnen kunnen komen. Een gevoelig onderwerp. Gelukkig had ik de tijd en ruimte om de bezwaren van deze groep vrouwen zo goed mogelijk te verifiëren en contextualiseren. „De vrouwenbeweging is voortgekomen uit een maatschappij die heel binair was.”