Een brief schrijven aan je jongere zelf, dat is regelmatig gedaan. Maar aan je oudere zelf? Het was een goed voornemen van me, zo’n acht jaar geleden. Vervolgens schreef ik hem nooit, zoals wel meer goede voornemens strandden. Ik had steeds meer het gevoel had dat ik hem niet meer kón schrijven, omdat ik, jaja, te oud zou zijn geworden. Had ik nog wel de naïviteit die nodig was voor zo’n brief? Bovendien schrijf je dan per definitie aan een (nog) niet bestaand persoon; hoe weet je wat die zou willen lezen?
Nadat ik het idee liet vallen tijdens een redactievergadering moest ik wel. Lang leve de deadlines. Het resultaat was afgelopen weekend te lezen in NRC Magazine. Niemand minder dan Oek de Jong (71) schreef de brief aan zijn jongere zelf, namelijk aan de Oek (28) van na zijn eerste bestseller, aan de vooravond van een burn-out avant la lettre. ‘Leef trager en je gaat het allemaal scherper zien.’ Lijkt me een waardevol advies.
Achteraf hoorde ik van sommigen dat ze nu ook een brief aan hun oudere zelf willen gaan schrijven. Of die zelfs al hadden geschreven. Ik lees graag meer voorbeelden, dus mail ze maar!
Menno Sedee 